Got it!

Maandag 27 februari gaat er een hoop gebeuren voor mij... Ik ga namelijk weer aan het werk! Ik geloof het soms nog steeds niet, maar het gaat toch echt gebeuren.

Vorige week vrijdag werd ik gebeld toen ik Menno van zijn werk aan het halen was (het sneeuwde als een gek), helaas waren we net te laat thuis, maar had ik mail. Of ik de maandag erop om 12 of 2 uur op gesprek wilde hier in de stad bij een bedrijf. Dus gelijk het kinderdagverblijf gebeld of Keira iets langer mocht blijven die maandag, dan kon ik om 12 uur op gesprek. Immers, een gesprek duurt vaak een uur, dus om 1 uur haar ophalen ging ik niet redden dacht ik zo. Gelukkig was het geen probleem en kon Keira blijven.

Die maandag ging ik dan op gesprek. Het gesprek duurde een kwartier en niet wat ik gewend was. Maar ook werden er compleet andere vragen gesteld dan ik gewend was. Na het gesprek ben ik nog aangeschoven bij de medewerkster die ik ga vervangen en heb nog een dikke 20 minuten met haar gepraat, uitleg gekregen en overlegd. In de loop van de week zou ik via het uitzendbureau meer gaan horen.

Woensdag was dan een puin dag, Keira bij de schoonouders, de vloer opengebroken en geen verwarming. Ik zat er flink doorheen en werd gebeld. Een hele uitleg van het uitzendbureau om naar wat ik verwachtte me weeral af te wijzen. Maar tot mijn verbazing was ik ditmaal de gelukkige die werd gekozen uit twee te kiezen man (de rest was al afgevallen). Stom verbaasd heb ik Menno en de schoonouders gebeld. Ik heb gewoon een baan!

Afgelopen vrijdag ben ik dan mijn contract bij het uitzendbureau gaan tekenen, nog steeds vol ongeloof. En eerlijk, ik geloof het nog steeds niet!

Wat ik nu ga doen? Ik ga de complete administratie van een handelsbedrijf voeren, debiteuren, crediteuren, bank in verschillende valuta's en alle bijkomende werkzaamheden natuurlijk. De eerste weken word ik nog ingewerkt door de huidige medewerkster die met pensioen gaat, maar dan sta ik er alleen voor.

Alle voordelen: het is op nu drie kilometer van huis, dus komende zomer kan ik lekker gaan fietsen. Ik werk enkel de ochtenden, dus in de middag kan ik leuke dingen met Keira doen. In de winter maakt het me weinig uit, maar in de zomer is het wel tof om lekker samen naar buiten te gaan. Ook kunnen we gewoon met drieën blijven eten, wat gezellig is. Als Keira straks naar de basisschool gaat dan kan ik mooi onder schooltijd gaan werken met een enkele keer (of misschien altijd) overblijven erbij, verder ben ik thuis. Gewoonweg het beste van twee werelden!

Er zijn natuurlijk ook nadelen, zoals altijd. Het is waarschijnlijk eerst een half jaar via het uitzendbureau. Nadeel daaraan is dat je (in mijn ogen) minder zekerheid hebt en dat je per week betaald wordt. Maar ja, dat is allemaal overkomelijk, gewoon duimen dat ze me daarna overnemen. Andere nadeel is de opvang. Keira gaat nu een ochtend naar het kinderdagverblijf, dit gaat dan twee ochtenden worden. De andere drie gaat mijn zusje waarschijnlijk oppassen. Nu moet ik ook wel eens langer werken. Als mijn zusje hier is, is dit geen probleem, die kan langer blijven. Op het kinderdagverblijf kost het me klauwen met geld en moet er ook plaats zijn. Nu begin ik ook pas om 9 uur, waardoor ik in de knoei kom met ophalen, want ik ben pas om 1 uur klaar. Nu staan velen voor mij klaar om Keira even te halen, maar het maakt het lastig. Nu wil ik kijken of ik om half 9 kan beginnen met werken, gewoon veel praktischer. Dus moet even zien hoe dat gaat. Maar als het nu echt niet lukt met het kinderdagverblijf dan zal ik een gastouder moeten zoeken die flexibel is.

Alles bij alles ga ik per 27 februari aan het werk!