Einde van mijn bestaan als militairsvrouw?

Menno is militair, maar dat is oud nieuws. Op 30 oktober 2000 kwam hij op, zoals ze dat noemen. Dat betekent dat hij over een paar weken al 11 jaar in dienst is.

Sinds vier weken, nu de vijfde week, zit hij op de KMS, de Koninklijke Militaire School en komt hij niet veel meer thuis.

Nu was ik gewend dat hij zo eens in de twee maanden, soms drie maanden een week of twee a drie van huis is. Met twee weken is dit slechts één weekend. En ook twee weekenden zijn goed te doen. Het geeft altijd wel een beetje vrijheid. Je doet in die weekenden altijd dingen die je normaal niet doet. Niet overdreven, maar je hoeft immers geen rekening te houden met elkaar.

Nu is Keira natuurlijk in april geboren en sindsdien is Menno één week weggeweest. Ik was toen vooral trots op mezelf dat ik het met Keira gered heb.

Half september is Menno dan op de KMS begonnen en sindsdien zijn Keira en ik door de week alleen. Op zondag avond vertrekt Menno en dan is hij op vrijdagavond, heel soms op donderdagavond, weer thuis. Maar die weekenden zitten zo bomvol dat het ook niet meer leuk is.

Ik geniet van Keira, begrijp me niet verkeerd, maar ik sjouw continu met haar. Ik heb ook al geen baan en heb het idee dat mijn leven alleen nog maar uit Keira bestaat. En ja, er zijn moeders die dat het beste vinden, ik duidelijk niet. In het weekend probeert Menno wel wat te doen, maar er komt vaak niet veel van. En dat vind ik vooral heel moeilijk.

Nu is Menno het na 11 jaar beu. Hij wil de burger in. Dat zou betekenen dat hij dus iedere avond normaal thuis is, normaal weggaat in de ochtend en niet meer weken weg is, of zelfs maanden. Ik vind het een bizarre gedachte, maar ook een fijne. Want dan is het meer delen.

Zoals nu, ze heeft haar hum weer niet en dat al twee weken niet. Dus kan ik continu lopen, ook in het weekend vaak. Dan dus niet meer... Dan eet ik misschien normaal en op een fatsoenlijk tijdstip en niet om 10 uur in de avond omdat Keira aan het spoken is. Of maar om 4 uur al eet omdat ze dan slaapt en ik tijd heb.

Nee, van mij mag hij lekker de burger in. Voor iedereen veel beter!