Werken?

Per 9 juli heb ik geen verlof meer. Per 9 juli beland ik dus eigenlijk weer in de WW. Natuurlijk heb ik hier geen zin in, minder inkomen, allemaal gezeur en eensheidsworst van het UWV en meer van die onzin. Maar ik hoef nu nog niet te solliciteren, immers, ik heb verlof en mag van Keira genieten en bijkomen van de zwangerschap en bevalling. Toch heb ik dan al gesolliciteerd. Mijn voornemen was om per mei te reageren op vacatures die mij voor 100% aanspreken, met minder neem ik tot 9 juli geen genoegen.
Zo zag ik dus vorige week een vacaturen staan voor een administratiekantoor in het grote dorp. De complete vacature leek wel voor mij geschreven te zijn. Eigenlijk perfect. Ik heb dan ook mijn CV bijgewerkt, immers daarin stond dat ik nog zwanger was en heb een brief geschreven. Een brief schrijven, nu ja, via de mail, was iets dat ik in tijden niet had gedaan. Over het algemeen nam ik daar de moeite niet voor. Maar nu wilde ik die baan gewoon hebben!
Gistermiddag mocht ik dan op gesprek komen. Ik was er zelfs zenuwachtig voor, wat me ook niet gauw meer gebeurt. En ik kan niet anders zeggen dan dat ik een zalig gesprek heb gehad. In mijn ogen klikte het wel, gewoon lekker "down to earth". Gezellig en een 'bietje' plat praten. Het enige minpunt was dat het misschien om een 0-uren contract ging. Dit kan gewoon niet, als er iets gebeurt, zoals einde contract, dan krijg ik geen uitkering en dat kan gewoon niet met Keira nu. Ook lag mijn salaris wat hoog, maar ja, ik kan wel volwaardig en compleet meedraaien. In een paar weken weet ik dat ingewerkt ben en dan met inwerken vooral de procedures die bij alle kantoren net iets anders verlopen. Qua samenstellen is er niks anders, en verslaglegging gebeurt altijd uitgebreid. Dus dat is niet spannend.
Nu is het afwachten... Ik hoop volgende week iets te horen en natuurlijk hoop ik op een tweede gesprek! Want het is allemaal perfect! Alleen ja, ik ben al eens eerder afgewezen voor de in mijn ogen perfecte baan en heb daar echt verdriet van gehad. Dus ik durf niet echt te hopen...

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Begrijpend lezen

Ophef ten top. In april was er een test met een vorm van een continurooster. Het vijf gelijke dagen model werd geïntroduceerd. Maandag tot en met vrijdag, groep 1 tot en met 8, van 8.30 tot 14.00 op school. Natuurlijk met een gezamenlijke lunch in de klas op het middaguur. Het begin verliep moeizaai. Slecht eten, onrust. Naarmate de periode vorderde, het was een proef voor vier weken, ging het steeds meer bevallen. Rustig, duidelijkheid, regelmaat. Voor eigenlijk ons alle drie. Tijdens de proefperiode waren ouders een verschillende mening toegedaan. Logisch, hoe meer mensen, hoe meer meningen. Wat veel gehoord was, was het missen van de vrije woensdagmiddag. De redenen hiervan zijn zo uitlopend als dat er mensen zijn. Maar allen, op groep 8 na, mochten wij onze mening uitdragen. Na Pinksteren kwam dan voor alle gezinnen een stemformulier mee naar huis. Dus of je nu één of 20 kinderen in de groepen 1 tot en met 8 hebt zitten, je krijgt als gezin één stem. T...
Meer lezen

Waar je van kan wakker liggen om 4 uur in de nacht

Dan ben ik sowieso geen goede slaper, dat moet ik gelijk toegeven, maar het begint weeral de spuigaten uit te lopen. Kinderopvang, ja, daar lig ik wakker van. Nu is het mooi geregeld, op maandag en woensdag gaan de dames naar M. onze gastouder. Een super lieve, leuke en flexibele vrouw. Op dinsdag gaan ze naar mijn broertje B. Hij zorgt er dan voor dat Keira naar school gaat op dinsdag. Nu is het echter zo dat mijn broertje komende zomer ook een dochter krijgt. Super leuk, daar niet van. Maar hij heeft ook eerlijk gezegd dat hij niet meer wil oppassen. Snap ik maar al te goed moet ik zeggen... Helaas loopt M. niet op de basisschool van Keira. Dit is te ver weg. Dus ik wist bij het kiezen van de basisschool dat dit ging gebeuren, maar ik had nog een jaar uitstel gehoopt. Echter door het vinden van een andere baan komt het sneller. Nu heb ik dus gezocht en kan ik een gesprek gaan houden met een andere gastouder. Perfect, ze woont om de hoek bij de school. Maar ja, is ze net zo...
Meer lezen

Toch weer een klein jaloers steekje, maar niet heel erg

Marieke is zwanger! Laat ik maar gewoon met de deur in huis vallen. Zij en Jaap verwachten half maart hun eerste kindje. Maar oh wat gun ik het hun. Ze zijn dan ook al een aantal jaar bezig, ze hebben al wat ellende moeten meemaken en nu toch zwanger en dan hoe! Spontaan! Ze geloven het zelf nog amper... Ze waren in het ziekenhuis geweest, na volgens mij een positieve test, waar hen werd gezegd dat het niet goed ging en ze maar (weeral) afscheid moesten nemen. Na een hele zware week (of waren het er twee?) vol verdriet dus weeral in het ziekenhuis voor een echo, voor de controle of alles "schoon" was. Tot hun grote verbazing zat het vruchtje er nog en ging het goed! Inmiddels zijn ze de 12 weken voorbij en mag het nieuws de wereld in. Volgens Marieke is het allemaal nog heel onwerkelijk... Kan ik me voorstellen... En ja, dan komt dat groene monstertje toch even kijken, want ja, wij willen ook zo graag en wij hopen ook... Nu ja, in november maar eens iedere dag een ov...
Meer lezen