Sneeuw!

Ik hou van de sneeuw! Het sneeuwt hier dan ook heerlijk en ik geniet van de vlokken, de mooie witte omgeving en alles wat erbij hoort.

Jammer genoeg ben ik wat onzekerder geworden doordat ik zwanger ben en na het ongelukje van vorige week. Dus ik loop voorzichtig en krijg wat angst om auto te rijden. Maar goed, ik heb een paar mooie snowboots, die mij ook lekkere warme voetjes geven!

Heerlijk is ook de kerstboom met alle gekke lampjes, gekleurde, knipperende en "normale". In ons geval waren het vanavond ook nog een streng kapotte, maar die hebben we eruit gehaald. *Pats* hoorde we en het was iets donkerder in de boom.

Aan de bar hangen dan vier kerstsokken, eentje voor Menno, eentje voor mij, eentje voor Muppet en eentje voor de beestjes. Eronder liggen nog meer pakjes. Volgens mij winnen Muppet en de beestjes qua aantal dit jaar. Menno heeft zijn grote cadeau al gehad, een PSP, dus die kan genieten!

Inmiddels zijn we dan ook al de 23 weken gepasseerd en ook afgelopen week de vijf maanden. Dat betekent dat we nu echt dik over de helft zijn. Dat geeft wel een goed gevoel moet ik zeggen. Maar als ik mijn buik vergelijk met die van 3 weken terug, dan ben ik nergens in mijn ogen!

Maar goed, dat zal nog wel komen... En waarschijnlijk vervloek ik die buik dan ook nog wel. Ik vind tot nu toe het meest aangename nog de groei van mijn buik en sinds kort dan de trapjes. Al kan onze Muppet nu al gemene schupjes uitdelen!

Maar goed...

Week 23

Je kindje is nu ca. 30 cm lang en weegt ca. 500 gram. De oortjes krijgen steeds meer vorm en je kindje kan nu steeds meer horen. Muziek die je vaak draait, jouw hartslag en julli8e stemmen die je baby nu steeds hoort, zullen straks geruststellend en bekend klinken! Je baby kan nu iets beetpakken, zijn andere handje of een voetje!

Nu je buik flink vooruitsteekt kun je last van rugpijn krijgen. Probeer rechtop te staan en je bil en buikspieren aan te spannen; je bekken kantelt dan iets naar achteren. Plat op de grond liggen en je onderrug tegen de grond 'duwen' kan goed helpen de pijn wat te verlichten.

Het is toch jammer dat mijn bekken altijd gekantelt staat, maar soit, rugpijn ben ik wel gewend, dagelijks, dus nu wat meer. Gewoon goed rusten en bewegen afwisselen werkt het beste.

Ik vind het bizar dat Muppet al zo groot is, maar zo enorm licht nog. 500 gram is een klein stuk kaas! Laat Muppet maar lekker aankomen, dan komt het goed!

Nu zijn er ook stukjes van de maanden, maar op dit moment ben ik te lam die te typen, misschien maar op een aparte pagina, dat lijkt me handiger.

14 januari gaan we trouwens onze Muppet weer bewonderen! Samen met mijn vader, de schoonmama en Menno's oma. Helaas moet de schoonpapa werken, dus kan die niet mee. We gaan wel een eindje weg, maar dat bederft mijn pret echt niet! Ik heb er nu al zin in. Een dag later ben ik gewoon al weer een half jaar zwanger, heel bizar!

Met het kamertje van onze Muppet komt het ook goed. Vandaag eindelijk samen de plank, het kapstokje en een schilderij opgehangen. De linkerkant, als je binnenkomt, is nu zo goed als af. Komende week komt Tim het bedje brengen, ga er vanuit dat het half februari zeker af is, dan kan de boel daar lekker nog luchten! En kunnen we de kleine plank en de dromenvanger ophangen... En natuurlijk nog de Tigger schildering! Foto's volgen pas als het allemaal af is. Ga dus uit van eind maart :P

Afgelopen maandag ben ik trouwens nog in Valkenburg geweest met Arinde. Heerlijk samen een dagje weg. De kerstmarkten waren wel tof, vooral die in de Gemeentegrot. Die in de Fluwelengrot vond ik het geld niet waard klein, weinig sfeer. Maar ik ben goed geslaagd! Een kerstkleed voor op de salontafel, een sjaal voor mezelf, een cadeautje voor Muppet (Menno leest dit ook, dus dat komt met Kerst naar voren!) en twee kleinigheidjes voor onszelf voor de Kerst.

En gisteren... Ik ben echt blij dat Anne het me liet weten... Ieder jaar doen ze op het kerkhof hier in de kleine stad een lichtjesavond houden. Dan staan langs alle paden fakkels en op het grote pad een paar vuurkorven. We zijn dit jaar voor het eerst geweest en het was prachtig! De sfeer was geweldig, zo mooi, zo rustgevend. En dan zeker met die sneeuw, wat alles nog mooier maakte. Die middag waren we nog even bij het tuincentrum en hadden een mooie kersttak (met blauw natuurlijk!) meegenomen. Wel grappig om te zien dat ze die avond die ook daar verkochten. Bij aankomst kregen we ook nog een waxinelichtje van de stichting begraafplaats hier. Eerst zijn we dan naar het graf van opa en oma gegaan en hebben daar een graflichtje en het waxinelichtje geplaatst. Daarna door naar mama. Daar hebben we in de lantaarntjes een waxinelichtje geplaatst en een paar pogingen gedaan om de olielamp aan te steken. Ook natuurlijk de kersttak in de sneeuw gelegd. Gewoon rustig en prachtig (op dat krijsende hysterische kind op de achtergrond na). Je kon nog wat drinken in de aula daar, maar eenmaal binnen kreeg ik een paniek gevoel... De laatste keer dat ik daar was is bijna 7 jaar geleden, toen mama net overleden was... Ik wilde dan ook onmiddellijk weer weg. Wat we ook gedaan hebben gelukkig. Maar volgend jaar weer, zo mooi was het.