De poging
De poging die op niets uit liet in mijn ogen. Menno ging naar de dokter, maar die was simpel "jij kan worden getest, maar je vrouw moet naar haar eigen huisarts". Ja, klaar dan. Menno belt nog terug om te zeggen dat mijn dokter dit nog niet wil, dan zien we wel verder... Maar ik ga maar uit van nog een hoop maanden wachten. Eer wij bij de dokter mogen komen zijn Tim en Anne al bevallen.
Het groene beestje genaamd jaloezie komt dan wel weer kijken...
Ik heb nog wel even weer eens wat gelezen uit het boek "Zwanger Worden". En mijn cyclus is niet raar. Want pas bij minder dan 21 dagen of meer dan 42 dagen heb je een afwijkende cyclus. Alleen is het gewoon irritant. En zeker met Menno's werk. Want je gelooft het of niet, deze keer is het weeral zo dat Menno op oefening is, als mijn vruchtbare periode valt.
Mijn wisselende gedachtes over dit alles:
- Is het ons niet gegund?
- Zijn we wel vruchtbaar?
- Ik geef de moed op
- Ik begin weer aan de pil
- Ik moet geduld hebben
- Ach, onze tijd komt wel
Jaja, dus gewoon alle kanten op, allerlei gedachten (het bovenstaande dan in allerlei variaties) komen regelmatig door mijn hoofd... En ja, eigenlijk kunnen we niks anders doen dan (on)geduldig afwachten...
Reacties
Een reactie posten