Dat is snel: de zenuwen kunnen starten

Vandaag was dan "de uitslag dag" bij de Zevenheuvelen. Spanning en sensatie, althans voor mij. Menno mocht dit keer mee, wat ik eigenlijk wel heel prettig vond. Hij was op oefening en zou om 2 uur thuis zijn. Gelukkig hebben ze bij defensie angst dat je te laat kan komen, dus was hij om half 1 al thuis. Nadat hij lekker gedoucht had en een boterhammetje gegeten had en mijn zusje de trouwfoto's had gezien waren we bezig met ons klaar te maken om weg te gaan.
Echter kwam er telefoon...
Menno nam op, ik worstelde namelijk met mijn schoenen, om die uit de la te krijgen. Dus hij gaf de telefoon met een naam die niet bekend was bij mij. Het was de intaker van de DTA, ik was dus eigenlijk met stomheid geslagen. Maar of ik het voor elkaar kon krijgen om 3 augustus te beginnen met de DTA. Oei, wel snel, twijfel sloeg dus toe. Want ik dacht het wel geregeld te krijgen zei ik haar. Heel snel met Menno overlegd en komende maandag heb ik mijn oriëntatie daarover. Verbazing al om. Wel snel, maar ja, of het nu over 2 weken is, of over 2 maanden of 2 jaar, het is toch te snel in mijn ogen.
Maandag kan ik dus mijn angst gaan uiten over de opname. Want ja, die zie ik nog steeds niet zitten. Maar dan kan ik dat eens overleggen en mijn zorgen op tafel gooien. Ook wilde ze mij tevoren leren kennen. Dus dat is dan mooi.
Uiteindelijk gingen Menno en ik dan maar weer naar de Zevenheuvelen toe voor de uitslag. De intelligentietest was een gemiddeld tot boven gemiddeld. Waren er een paar dingen moeilijk weer, ik ben er immers één van uitersten... En ja, de persoonlijkheid was duidelijk. Het was voor Menno allemaal heel herkenbaar, dus dat is mooi.
Nu op naar 3 augustus! Vind het wel mooi, want tegen die tijd krijg ik ook met het UWV te maken, want dan ben ik mijn baan kwijt, wel mooi tegelijk zo, ook geen gezever met het UWV...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Begrijpend lezen

Waar je van kan wakker liggen om 4 uur in de nacht

Toch weer een klein jaloers steekje, maar niet heel erg