Soms vraag ik me af...

31 maart 2004 was een zwarte dag in mijn geschiedenis. Alleen vraag ik me telkens dingen af, waar ik waarschijnlijk nooit een antwoord op zal krijgen. De 31e viel op woensdag...

Die maandag had ik mijn eerste migraine aanval in mijn leven. Helaas ben ik hier nooit meer vanaf gekomen. Echter heb ik die hele dag in mijn bed doorgebracht, ik ben eigenlijk amper beneden gekomen, waar mijn moeder lag. Ik spauwde enkel en wilde donker en slapen. Wat ik ook deed.

Die dinsdag kreeg ik in de vroege ochtend / nacht een hyperventilatie aanval. Ook hier ben ik helaas nooit meer vanaf gekomen. Mijn ex is toen de 24-uurs hulp gaan halen, want hij wist niet wat te doen. Ik lag te shacken in mijn bed en Mickey kroop tegen me aan. Ik ben in de auto gezet naar de huisarts. Die drong erop aan om tijdelijk een paar dagen het huis uit te gaan, mijn tante zou immers toch komen, dus kon ik best even weg gaan, ik moest even bij komen.

Die middag vertrok ik dan ook naar Rhoon toe, om bij te komen. Die avond bij het nieuwe huis in Heinenoord wezen kijken en de volgende dag lekker in het dorp rondgelopen. Eigenlijk wilde ik nog met de moeder van mijn ex naar het tuincentrum... Echter belde mijn tante toen.

Het was het beste als ik naar huis kwam, mijn moeder ging snel achteruit. Mijn ex en ik zijn bij zijn moeder in de auto gestapt en zij heeft ons in de spits naar de kleine stad gereden. In de auto heb ik de huisarts gebeld, hem verteld wat er mij gezegd was. Zo ook mijn vader gebeld.

Thuis aangekomen was iedereen er al, we stonden om het bed van mijn moeder heen... De dokter kwam en even later overleed ze...

Enkel wat ik me tot de dag van vandaag afvraag "Heb ik wel afscheid genomen?"