Poesjes en de zon

Eigenlijk een rustige dag vandaag. Vanmorgen eerst maar naar de Hema, dacht dat ik oordoppen moest hebben, maar goed, had er nog veel, nu nog meer. (Ja, ik slaap met oordoppen, want Menno en Mara snurken allebei!). Daarna naar de apotheek, de Nasonex die ik normaal gebruik mag ik niet meer gebruiken, dus kreeg ik Natriumcromoglicaat 40 PCH, maar die werkt weer niet, dus nu heb ik Budesonde 100 PCH. De eerste was in de verzekering, de tweede niet, deze nieuwe gelukkig wel! Jeetje, 45 euro voor een flesje! Hoop dat het nu wel werkt en ik minder last heb van een loopneus, snotneus en niesen. Lang leve de allergie!
Ook heb ik maar even het eten hier aangevuld, immers, dat moet ik blijven doen. Wilde vanavond macaroni salade eten, maar was vergeten dat ik bij de schoonmama ging eten.
Verder heb ik de middag in de zon gelegen, zalig! Nu Menno er niet is, is de zon er gelukkig wel... Had lekker twee boekjes meegenomen bij de supermarkt en heb een stukje liggen lezen en muziek liggen luisteren.
Vanavond naar de schoonmama geweest, daar gegeten en gekletst.
Thuis had ik het plan te strijken, maar mijn I-pod is niet zoals ik wil, dus moest ik verder met de muziek op orde zetten. Ik schuif een stuk naar Menno door, anders word ik gek, maar zal nog een hoop moeten doen!
Nu lekker op de bank, Mara ligt lekker te slapen op de bank en ligt bij mijn voeten. Mickey heeft een kussen in beslag (al is ze nu een hapje eten) en Meesje vond voor de televisie een goede, dus ja, die ga ik zo maar bij me leggen!
En ik heb nostalgie beleeft, Bugles met Danish Chef!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Begrijpend lezen

Ophef ten top. In april was er een test met een vorm van een continurooster. Het vijf gelijke dagen model werd geïntroduceerd. Maandag tot en met vrijdag, groep 1 tot en met 8, van 8.30 tot 14.00 op school. Natuurlijk met een gezamenlijke lunch in de klas op het middaguur. Het begin verliep moeizaai. Slecht eten, onrust. Naarmate de periode vorderde, het was een proef voor vier weken, ging het steeds meer bevallen. Rustig, duidelijkheid, regelmaat. Voor eigenlijk ons alle drie. Tijdens de proefperiode waren ouders een verschillende mening toegedaan. Logisch, hoe meer mensen, hoe meer meningen. Wat veel gehoord was, was het missen van de vrije woensdagmiddag. De redenen hiervan zijn zo uitlopend als dat er mensen zijn. Maar allen, op groep 8 na, mochten wij onze mening uitdragen. Na Pinksteren kwam dan voor alle gezinnen een stemformulier mee naar huis. Dus of je nu één of 20 kinderen in de groepen 1 tot en met 8 hebt zitten, je krijgt als gezin één stem. T...
Meer lezen

Waar je van kan wakker liggen om 4 uur in de nacht

Dan ben ik sowieso geen goede slaper, dat moet ik gelijk toegeven, maar het begint weeral de spuigaten uit te lopen. Kinderopvang, ja, daar lig ik wakker van. Nu is het mooi geregeld, op maandag en woensdag gaan de dames naar M. onze gastouder. Een super lieve, leuke en flexibele vrouw. Op dinsdag gaan ze naar mijn broertje B. Hij zorgt er dan voor dat Keira naar school gaat op dinsdag. Nu is het echter zo dat mijn broertje komende zomer ook een dochter krijgt. Super leuk, daar niet van. Maar hij heeft ook eerlijk gezegd dat hij niet meer wil oppassen. Snap ik maar al te goed moet ik zeggen... Helaas loopt M. niet op de basisschool van Keira. Dit is te ver weg. Dus ik wist bij het kiezen van de basisschool dat dit ging gebeuren, maar ik had nog een jaar uitstel gehoopt. Echter door het vinden van een andere baan komt het sneller. Nu heb ik dus gezocht en kan ik een gesprek gaan houden met een andere gastouder. Perfect, ze woont om de hoek bij de school. Maar ja, is ze net zo...
Meer lezen

Toch weer een klein jaloers steekje, maar niet heel erg

Marieke is zwanger! Laat ik maar gewoon met de deur in huis vallen. Zij en Jaap verwachten half maart hun eerste kindje. Maar oh wat gun ik het hun. Ze zijn dan ook al een aantal jaar bezig, ze hebben al wat ellende moeten meemaken en nu toch zwanger en dan hoe! Spontaan! Ze geloven het zelf nog amper... Ze waren in het ziekenhuis geweest, na volgens mij een positieve test, waar hen werd gezegd dat het niet goed ging en ze maar (weeral) afscheid moesten nemen. Na een hele zware week (of waren het er twee?) vol verdriet dus weeral in het ziekenhuis voor een echo, voor de controle of alles "schoon" was. Tot hun grote verbazing zat het vruchtje er nog en ging het goed! Inmiddels zijn ze de 12 weken voorbij en mag het nieuws de wereld in. Volgens Marieke is het allemaal nog heel onwerkelijk... Kan ik me voorstellen... En ja, dan komt dat groene monstertje toch even kijken, want ja, wij willen ook zo graag en wij hopen ook... Nu ja, in november maar eens iedere dag een ov...
Meer lezen