Het gevecht met de arbo

In oktober ergens werd ik ziek, nu ja, werd, het is dus iets wat al lang speelt. Maar goed... Ik bleef thuis, sindsdien heb ik dan ook niet meer gewerkt. Ja, ik zit dus al een half jaar thuis.

De eerste keer dat ik naar de arbo arts moest mocht ik thuis blijven, alleen had ik volgens die man meer hulp nodig dan enkel MW. Op dat moment was ik het niet met hem eens. Toen belde ook MH (geloof iets van verzuimdeskundige). Want ja, ik had immers een probleem met mijn werk. Beetje mee gebabbeld en niks meer van gehoord. Gelijk de eerste maandag in januari belde CO (volgens mij een consulente) om te zeggen dat er nieuwe afspraak met de bedrijfsarts was gemaakt. Nu vond ik die vorige man niks, dus gaf ik dat ook aan. Kreeg een ander, was overigens ook weinig. Op dat moment had ik al besloten naar de psycholoog te gaan.

Bij de bedrijfsarts zei hij heel simpel "ach, een paar gesprekjes en het gaat weer goed met haar, dan kan ze weer werken". Al had ik het idee van niet. Maar goed, waarom zou je naar mij luisteren? Niks gezegd overigens, want ja, laat die man maar.

Inmiddels had ik weer contact met MH, want ja, zij moest mij begeleiden. Ok, mij om het even. Bij de psycholoog werd ik doorverwezen naar De Zevenheuvelen. Het heeft me daar een moeite gekost om uit te leggen wat mijn probleem is. Dat is geen probleem heb met werken, dat het aan mij ligt (het klinkt als een slechte break in een relatie). Iedereen zegt het te snappen. Het is alleen jammer dat niemand mij begrijpt en niemand weet hoe ik mij voel (al roepen ze allemaal van wel).

Nu "mag" ik dinsdag weer naar de bedrijfsarts, ik moet immers me niet aanstellen en gewoon werken. Er is toch niks aan de hand? Ik moet onder de mensen komen, me gezellig gaan gedragen. Ik moet namelijk me niet thuis verschuilen.

Hier is het duidelijk dat ze mij echt niet begrijpen. Ik heb problemen met mensen, daardoor gaat er veel mis. Het vervelende is dat niemand hier wat aan kan doen. Dat het ligt aan mijn verleden. En ja, daarvoor ga ik naar de Zevenheuvelen! Misschien dat ik het maar eens aan die bedrijfsarts moet duidelijk maken.

Oh en de psycholoog? Die kan niks meer voor me doen, immers ben ik doorverwezen. Fijn als er niemand meer achter je staat!