Het balkon is bijna zomerproof

Geloof het of niet, maar wij (nu ja, veelal Menno voor het zware werk), hebben ons ingezet zodat ik komende zomer op het balkon kan liggen. BBQ-en kan nog niet, want die is ranzig!

Het begon met dat de tijm in de grote bak dood was. Ook de munt heeft deze winter niet overleefd. Dus die moest ook vervangen worden. Nou zag ik in de Gamma krant leuke fruitplantjes. Dubbel feest dus, want je hebt een mooi plantje en nog wat lekkers. Dus we hebben bosbessen en aalbessen meegenomen. Die gingen in de grote bak. Wat in de kleine ging wist ik nog niet. Ook gelijk een zak aarde van 20 liter meegenomen. Alleen hydrokorrels hadden ze nog niet.

De hydrokorrels ging ik dan donderdag halen, op naar de Boerenbond (het dichtste bij met enige kans) en ik had geluk. Die heb ik dus gehaald, gelijk organische mest voor de fruitplanten en nog een mooi plantje voor het lege bakje, met bloemetjes natuurlijk.

Vrijdagmiddag begon ik dus met de planten. Natuurlijk weer te weinig aarde, dus die nog moeten halen (nog 20 liter). Ook wat zooi uit de planten die er staan gehaald en wat nieuwe aarde bijgestort. Alle planten klaar. Dus anti-groene-aanslag gespoten. Weinig werk dus... (Menno tilt alles, want dat lukt me niet).

Vandaag vond Menno dat het anti-groene-aanslag spul niet snel genoeg werkte (wonderen duren immers even). Dus heeft hij het balkon geschrobd. In plaats van een groen met zwart en vies balkon is het nu weer mooi grijs. Ook het scheidingsbord met de buren is schoon. Nu ga ik van de week nog de balustrade doen en de stoelen. Menno doet de BBQ.

Ofwel volgende week mag de zomer aanbreken!

Ik ben ook helemaal happy met de genealogie. Het gaat echt steeds beter. Heb er zoveel plezier in, zeker als ik weer familie ontdek die echt van onze directe lijn is.

Dan is vandaag de oproep voor De Zevenheuvelen binnen gekomen...

Woensdag 28 april mag ik dan voor de eerste keer. Ik krijg dan een oriënterend gesprek. Al snap ik de zin "Na een kwartier (dit is de tijd die we nodig hebben voor het samenstellen van het dossier) zal het gesprek plaatsvinden." Ach, we zullen zien. Maar lang zal het niet duren denk ik zo.

Dan mag ik 6 mei alweer, een donderdag. Menno is zo lief om mij (naar alle waarschijnlijkheid) te brengen. Want dit gesprek gaat 5 uur duren, nu ja 4 uur praten en 1 uur vragen via de computer invullen. Gaat dus enorm zwaar worden, maar ja, dat maakt niet uit, het is voor het goede doel zeggen we maar.

Hoe gaat het in zijn werk?

1. Aanmelding check
2. Uitnodiging 1e diagnostisch gesprek check
3. 1e diagnostisch gesprek komt eraan
4. Elektronisch invullen van vragenlijsten en afname interview komt eraan
5. 2e diagnostisch gesprek
6. Eventueel aanvullend onderzoek
7. Bespreking in team Diagnostiek, Indicatiestelling en Advies
8. Adviesgesprek
9. Behandeling De Zevenheuvelen: poliklinisch, dagbehandeling of opname

Dus na 6 mei gaan we vanzelf meer weten... Maar eindelijk kunnen we verder. In eerste instantie schrok ik wel, alsof ik gek ben. Maar ik weet dat ik niet gek ben, ik heb gewoon veel te veel meegemaakt en reageer daardoor nu niet goed. Waardoor ik weer problemen heb op mijn werk en mijn baan telkens niet kan houden. Ofwel, ik heb gewoon hulp nodig. Heel diep van binnen weet ik dit al dik 13 jaar. Heel diep van binnen stond ik er 8 jaar geleden ook zo ongeveer voor. Wat is het verschil? Menno! Ik heb eindelijk een stabiele "ondergrond". Dus nu kan ik het ook aan.

Ben benieuwd of ik het gevecht over de medicijnen weer moet leveren, want die wil ik dus niet slikken...