Om maar met ellende te vervolgen

Als je lang niks van mij gelezen hebt klopt dat, het is gewoon te chaotisch en nu komt er dan eindelijk een blog en die is gewoon niet om vrolijk van te worden.

Op maandag 22 september word ik op mijn werk (op mobiel natuurlijk) door de makelaar van onze flat gebeld. We worden aansprakelijk gesteld voor schade aan het huis door de nieuwe bewoner. Of wij met de vader (!) van de nieuwe eigenaresse contact op willen nemen. Ik heb ze doorverwezen naar Menno. Hij heeft uiteindelijk die vader gebeld en zijn verhaal aangehoord, na uiteraard eerst de rechtsbijstand te hebben gebeld. Ok, wij worden dus aansprakelijk gesteld voor iets waar wij ook niks vanaf wisten. Nu moesten we wachten tot de officiële aansprakelijkheidsstelling en een offerte voor de beraamde kosten.

Dan komt dinsdag 23 september. Op zich een normale dag ware het niet dat die avond (wij zaten rustig op de bank, was ook de laatste keer sindsdien, televisie te kijken) er een ongeluk op de snelweg plaatsvond. Heel heftig, we hoorden het gebeuren en hebben gekeken of we konden helpen. Maar het blijft toch op je netvlies hangen.

Woensdag hoopten wij op een normale dag. Helaas...

Het was aan het onweren als een bizarre en bij Menno op het werk sloeg de bliksem in. Hij belde mij om te zeggen dat ik met dit weer beter Keira en Haley op kon halen, in plaats van hij op de fiets. Geen probleem. Om kwart voor vijf belde hij weer, ik dacht dat hij de meisjes toch had opgehaald. Maar nee, we hadden totaal geen stroom meer. De blikseminslag was doorgegaan in ons huis. Vanuit zijn werk had Menno noodstroom voor de vriezer en de koelkast aangelegd, zodat deze het bleven doen. De rest deed het niet, maar een monteur was opgetrommeld. Haley kreeg dus een fles in plaats van warm eten, want ja, alles is hier elektrisch. Samen met Keira ging ik frietjes halen en ondertussen kwamen de monteurs. Ze maakten de aardlek en vermelden erbij dat de meterkast ongeveer uit einde jaren 60 stamden. Dat het sterkte advies was om daar een nieuwe in te zetten.

We hadden weer stroom en gegeten. Ondertussen stond de wasmachine al rokend buiten, deze was dus al vergaan. De laptop mocht ook in dat rijtje samen met de modem, een lamp, het lasapparaat, de wasdroger, de vaatwasser en uiteindelijk ook het kastje van de KPN.

Die dag, dat vertelde Menno mij de volgende dag, kwam ook de officiële aansprakelijkheidsstelling van de flat binnen. Ik ben dus die donderdag als een gek gaan bellen met de verzekering. Gelukkig zijn we goed verzekerd!

Qua inboedel komt het goed, natuurlijk kost het ons geld, maar we krijgen in ieder geval nog iets terug.

Qua flat is het nog allemaal de vraag. De eerste persoon die Menno sprak vond 1,5 jaar na verkoop een schade reclameren normaal. Die ik aan de telefoon had vond het belachelijk. Dus nu maar kijken wat er gaat gebeuren. We hebben het bij de rechtsbijstandsverzekering neergelegd.

Jammer is alleen dat 7 oktober pas een schaderaming binnen kwam. En wij pas vanaf afgelopen weekend een computer hebben om alles te regelen. Dat laatste zal blijkbaar de vader een worst wezen. Ze zijn alvast begonnen en verhalen de kosten op ons!

Nu mag ik dus als een gek die computer compleet aan de praat krijgen, want anders hebben we nog meer kosten. En het mag duidelijk zijn dat ik niet wil betalen en het ook belachelijk vind!