Het UWV

Als je werkeloos bent, ziek bent en misschien nog wel meer, dan krijg je te maken met het UWV. Een stel ambtenaren en dan in de negatieve zin van het woord.

In augustus 2010 kwam ik thuis te zitten. Eerst in de ZW vanwege de zwangerschap. Daar had ik een aardige begeleider die begrip had voor alles. Niks tegen de man persoonlijk. In december 2010 (5 maanden zwanger) werd ik in de WW gezet. De werkeloosheid was nog niet extreem en je had nog geen ellende van een e-coach. Nee, ik kreeg een sollicitatieplicht van eens per twee weken, in plaats van iedere week. Hier was ik tevreden mee. Immers, parttime werk vinden is al lastig en zwanger helemaal.

Dat laatste werd meteen de kop ingedrukt door het UWV, want nee er was vast iemand die mij wilde aannemen. Ja, ook voor maar 3 a 4 maanden. Hierop heb ik ze thuis dan ook echt uitgelachen. Komaan, met een dikke buik iemand inwerken, wat over het algemeen toch een maand of 3 kost voordat iemand goed meedraait, om dan diegene voor weer 4 maanden te laten gaan. Dan gebeuren er toch twee dingen. Ze moeten namelijk een vervanger hebben voor die vier maanden en ze mogen terug beginnen met mij inwerken na die vier maanden.

Nee zei het UWV, ze hebben vast iets tijdelijks voor je. Hier kon ik nog inkomen, veelal zijn er wel zwangerschapverloven of (met pech voor de ander) ziekteverloven. Dat zou perfect zijn. Ok, daar ging ik dan naar uitkijken. Maar ook daar nemen ze je niet hoogzwanger aan. Maar dat drong dan niet door.

Maar goed, ik vond het best, eens in de twee weken was reeel.

Na mijn verlof kwam ik dan weer terug in de WW. Met een klein kindje in huis gaat het solliciteren nog best makkelijk, want reken maar niet dat je kinderopvang vergoed krijgt van de staat. Je moet dat maar met je buren regelen of met familie als je een sollicitatie hebt.

Op dat moment was ik best even blij dat ik niet al te veel gesprekken had, want telkens moest ik weer iemand lief aankijken om op Keira te passen. Gelukkig deed iedereen dit met veel liefde, maar soms was het echt wel puzzelen! Dat ik toen de plicht had eens per week te solliciteren vond ik helemaal goed.

In januari kreeg ik toen te horen dat ik een baan had. Dolgelukkig en dan komt het UWV om de hoek "Ja maar mevrouw, u moet gewoon door solliciteren, want wie weet is er nog een baan voor die paar weken!" Met stomheid geslagen heb ik dat toen aangehoord. En eerlijk, geen flauw idee wat ik in die tussentijd heb gedaan.

Nu raakte ik half augustus 2013 natuurlijk weeral werkeloos (tot mijn stomme verbazing). Zoals hoort, binnen een week nadat ik het wist wanneer ik werkeloos zou worden meldde ik dit bij het UWV. Per 1 september zou ik werkeloos worden.

In mijn naïviteit dacht ik, komaan, ik heb nog drie weken vanaf 1 september voordat ik met verlof ga, ik krijg vast geen sollicitatieplicht, immers, het duurt sowieso een week voordat alles rond is, meestal zelfs twee tot vier voordat je kunt beginnen. Opvang moet ik ook regelen. En werk in mijn functie voor een week of twee is er gewoon niet. Nee hoor, nog voor ik officieel werkeloos raakte moest ik al solliciteren. Volop en gewoon eens per week. Mijn opmerkingen dat ik hoogzwanger was werden afgewimpeld, ik kon gewoon aan het werk. Natuurlijk kon ik dat, natuurlijk wilde ik dat. Alleen wil niemand mij hebben. Zeker niet in deze tijd, een tijd waarin banen zeer moeilijk te vinden zijn, zeker parttime!

Ik heb gesolliciteerd en ben volgens mij keihard uitgelachen. Maar goed, na 4 weken ging ik met verlof (wat natuurlijk niet soepel verliep, want ja, wie gaat er nu na 3 weken WW met zwangerschapsverlof?)

Per 13 januari mocht ik dan weer, terug de WW in. Geen probleem, ik meldde mij op allerlei websites aan om vacatures te ontvangen. En af en toe had ik geluk en werd er iemand parttime gezocht. Maar meestal is het gewoon niks.

Geloof me, zoek je als moeder een baan voor 24 uur dan blijft er van de functies in mijn vakgebied nog ongeveer 10% over (als je ook genoegen neemt met de kleinere functie van 8 tot 28 uur) van het totale aantal functies. Van die 10% is dan nog eens 75% met speciale eisen waar je al niet aan voldoet en waarbij in de omschrijving al staat "Voldoet u niet aan die en die eis, dan nemen wij uw sollicitatie bij voorbaat niet in behandeling".

25% van 10% blijft dus over om serieus op te reageren. Wat ik dan ook gelijk doe, immers, ik vind het heerlijk bij mijn meisjes, maar ik mis het werken ook enorm, dus ja, ik wil heel graag aan het werk. Van die enkele vacature in de week krijg je als je super veel geluk hebt nog een afwijzing, de rest hoor je gewoon niks meer van. Alsof je nooit gesolliciteerd hebt.

Het geluk is nu dus ook echt aan mijn zijde dat ik gevraagd ben en aangenomen ben. Per 5 maart begin ik dan ook aan mijn nieuwe baan.

Zoals hoort, meld ik netjes zo snel mogelijk aan het UWV dat ik een baan gevonden heb. Gelijk word je suf gebeld met mensen die nog een en ander willen toelichten en vragen half kunnen beantwoorden. En mijn belangrijkste was "hoe zit het nu met mijn sollicitatieplicht?" Daarvoor moest ik dan contact opnemen met mijn e-coach. Want ja, ik had nog geen vaste werkcoach omdat ik pas kort werkeloos ben.

Ik schrijf een mail naar mijn e-coach:

Geachte,

Per 5 maart heb ik tot mijn vreugde een baan gevonden. Tot die tijd zit ik uiteraard nog thuis. Nu vroeg ik mij af hoe het zit met mijn sollicitatieplicht.

Met vriendelijke groet,

Netjes en duidelijk naar mijn mening. Geheel open gelaten om een antwoord te geven en naar mij te kijken, niet naar de regels.

Daarop krijg ik een antwoord.

Beste mevrouw,

Van harte gefeliciteerd met uw nieuwe baan!

U blijft sollicitatieplichtig tot u volledig uit de WW bent. Dus bij een nieuwe baan van minimala 22 uur per week tot de datum, dat u begint.
Deze verplichting knt u opvullen door te findormeren naar tijdelijk werk via het uitzendbureau.

Vergeet u niet het wijzigingsformulier in te vullen voor de afdeling uitkeren? Dit vind u terug in de werkmap.

Met vriendelijke groet,

Nee, de spelfouten heb ik niet gemaakt, die zijn gemaakt door de vriendelijke mevrouw. Nu voel ik mij echt een minkukel. Alsof ik achterlijk ben en niet weet wat te doen en hoe alles werkt. Duidelijk een standaard antwoord waarmee ik mevrouw ook nog eens verveel. Want hoe durf ik dit aan haar te vragen. Ik weet immers wat de wet voorschrijft.

Ja best mevrouw dat weet ik, maar ik weet ook hoe de praktijk is. In de komende drie weken (want ja, over drie weken begin ik met werken) krijg ik het niet voor elkaar om te solliciteren, gesprekken te voeren, kinderopvang te regelen en aan het werk te gaan. Maar ach, wat ben ik voor een minkukel, ik weet namelijk niet hoe het echt leven in elkaar zit.

Ik vraag me dan echt af wat er door het hoofd van die mensen heen gaat, of ze wel beseffen dat er een persoon zit aan de andere kant van de internetverbinding en geen robot.

Maar goed, ik ga wel mailen naar uitzendbureaus, geen probleem. Zeg er eerlijk bij dat ik geen werk zoek, maar me MOET inschrijven van het UWV. Tijd dat er ook van de werkgevers kant aan de bel wordt getrokken. Ook bij het sollicitatiegesprek kreeg ik al te horen "We kregen sollicitatie van mensen uit de bouw en uit de zorg voor een financiële functie". En ja lieve mensen, dat is OOK omdat het UWV enkel regels volgt!

En nee, ik ben voor een sollicitatieplicht, maar wel een reële, zowel voor werknemer als voor werkgever!

Lees ook eens: http://www.nrc.nl/carriere/2013/10/28/stop-met-sollicitatieplicht-er-zijn-toch-geen-banen/ (Thnx Lucas!)