Vast contract!

Per 1 september ben ik dus gewoon in dienst. Nog wel een jaar contract en geen pensioen opbouw. Maar verder ben ik gewoon blij. Om in deze tijd een baan te krijgen die zo fijn is is haast onmogelijk. Ik zal eens even lyrisch beschrijven hoe fijn het is.

Ik woon nu hemelsbreed 1,2 kilometer van mijn werk vandaan. Het is 1,98 kilometer naar mijn gastouder, eender of ik met de auto of met de fiets ga. Vanuit mijn gastouder is het 1,86 kilometer naar mijn werk op de fiets en 2,46 kilometer met de auto. Ideaal dus qua afstand. Ik begin het nu irritant te vinden om naar het kinderdagverblijf te gaan, omdat die een stuk verder is.

Dan mijn werktijden. Vier uur op een dag en eigenlijk zelf in te delen. Iedereen begint hier om 9 uur in de ochtend, nu ja, zo ongeveer. De ene dag is het hier om 9 uur vol, vanmorgen was het bijvoorbeeld half 10. De soepelheid is zo zalig, bijna niet voor te stellen. Ik stop om 1 uur in de middag. Maar goed, soms is het ook wel eens iets eerder. Zeker nu ik weinig te doen heb ga ik soms een kwartiertje tot half uurtje eerder weg. Maar als het straks drukker wordt, ja, dan werk ik ook wel eens een stukje door in de middag. Maar dat is allemaal op eigen verantwoording.

Nu maakt het niet uit hoe laat ik werk en Keira weg breng. Maar als ze straks naar de basisschool gaat, dan kan ik dus gewoon onder schooltijd gaan werken. Ideaal gewoon. Scheelt ook weer enorm in de kinderopvang om te betalen.

En dan natuurlijk ook een super belangrijke factor: mijn collega's. Ja, ook al allemaal leuk.

En bijkomend voordeel is dat het werk ook leuk is. Wat wil een mens nog meer?