Commentaar op je moedergevoel

Volgens mij is het sommigen bewust te doen, anderen onbewust en ik zal het ook zelf vast onbewust doen. Commentaar leveren op andere moeders. Commentaar leveren op hoe anderen denken over het opvoeden van kinderen. En dan heb ik het niet exorbitante dingen als "Als iemand iets tegen je zegt wat je niet leuk vindt, sla je erop los." want dat is een extreem voorbeeld.

Neem eten voor een kindje... Natuurlijk is borstvoeding het allerbeste, hier zul je mij nooit aan horen tarten. Maar ja, bij was er geen borstvoeding, dus Keira krijgt de fles. Nu naderen we de 4 maanden en zie/lees/hoor je de discussies om je heen. Want... mag een kindje eten (iets anders dan melk) krijgen met 4 maanden. De een zegt van wel, de ander van niet. Ik denk dat een ieder dat zelf moet bepalen. Ik heb het gevoel dat Keira al makkelijk kan eten, ze smakt, eet de melk van een lepeltje heel netjes (zo oefenen wij al even met het lepeltje) en ze is zo gezond als een vis. Maar ik weet ook zeker dat als wij Keira nu al groente gaan geven, wij heeeeeeeeeeeeel veel verwijtende blikken en commentaar gaan krijgen.

En weet je wat "zoek het maar uit". Keira is onze dochter, wij doen wat ons goed dunkt. En een ander doet wat hem goed dunkt. Mooi geregeld toch!

Van het consultatiebureau hebben we groen licht gekregen om haar (met 4 maanden) groente te gaan geven. Maar ook daar krijg je de kriebels van. Want de arts zegt potjes. De verpleegkundige zegt vers. De ene arts zegt groente, de volgende zegt fruit. En zo blijven we bezig. Maar ook hierin hebben we besloten ons (stiekem mijn) gevoel te volgen.

Dit is overigens niet verwijtend bedoeld, want ook ik oordeel in mijn hoofd over anderen, gewoon ook lekker doen, alleen ja, ik ben er nu eenmaal gevoelig voor...