Mijn hetze tegen de gemeente

Wij wonen aan een zandpad, ja daar hebben wij zelf voor gekozen. Nee, wij hebben er niet voor gekozen dat er zwaar verkeer door gaat en dat ze hier als malloten rondrijden.

In de zomer is het best goed, de weg is hard, er fietsen en wandelen mensen. Maar de meisjes kunnen niet op straat spelen, ze scheuren hier met 80 door de straat. In de zomer kan ik vanuit de tuin gezien zowel naar rechts als naar links en komt het allemaal goed.

Nu het weer dan weeral extreem nat is (we wonen immers in Nederland) durf ik er niet eens aan te denken om naar rechts te gaan. Immers, je staat gewoon vast. Zelfs toen dit stuk stijf bevroren was, was er geen doorkomen aan (ik heb het geprobeerd!). Maar nu is het gewoon bijna een rivier.

Over rivieren gesproken, momenteel hebben we een meer voor ons huis. Een kleintje dan wel, maar goudvissen zouden erg blij worden van zoveel ruimte. Quinto loopt er niet door. Zoals bekend vormen water en zand samen: MODDER! En man, dat hebben we nu in zo'n overvloed, dat een mooie zandsculptuur van modder hier goed gemaakt kan worden.

Ik ging dan naar de Gemeente mailen (via een sjiek portaal met DigId enzo) om een gesprek dat er toch echt een stuk bestraat moet worden, zodat we naar links kunnen en na 30 meter op de bestraatte weg komen. Dit was 13 januari. Hierop kreeg ik geen sjoege. Gelukkig laat ik mij niet uit het veld slaan en mailde ik braaf op 22 januari weer. Dit was een vrijdag. Die dinsdag kwam ik thuis en was de weg weeral volgestort met zand.

-- Tussenopmerking --
De Gemeente vindt dat het opvullen van het pad voldoet, soms met wit zand, soms geel, soms bruin, soms zwart (ze discrimineren in ieder geval niet). De ene keer rijden ze het aan de andere keer niet.
In de zomer te overkomen, de kuilen worden minder diep. In de winter/herfst/lente compleet nutteloos.

Ik kreeg dan ook op 28 januari een mail dat mijn zaak was afgehandeld, zonder enige toelichting. Hier was ik niet blij mee, want eer ik die avond thuis was, het was 18.30, waren er al dikke kuilen, en dat zonder regen.

Op 28 januari mailde ik dan ook gelijk wederom met een nieuwe brief met uitleg en vragen.

Zoals ik al verwacht had, kreeg ik hier geen antwoord op. Dikke pech voor ons dus.

Nu heb ik dan vandaag een klacht ingediend. Immers, ik heb recht op antwoord. En blijkbaar durven ze geen antwoord te geven. Nee, ze vinden andere dingen belangrijk. Maar de sleepkosten, reparatiekosten en zo meer mag ik vast niet verhalen op de Gemeente.

Ter verduidelijking foto's van de weg.

Deze reeks is genomen op 13 januari 2016 om ongeveer 10.45 h.

De volgende reeks is genomen op 28 januari om ongeveer 16.45 h.

En dan moet ik zeggen dat het nu eigenlijk nog vele malen erger is. Ik zal donderdag eens foto's maken. Want jeetje, nu kom ik bijna de oprit niet meer op.