Korte lijnen

Nu weet ik dat dingen niet altijd eenvoudig gaan en je achter dingen moet aanzitten. Maar ik krijg nu steeds meer het idee dat er allerlei overleg is geweest over Keira waar wij dan echt, maar dan ook echt niks van weten.

Het begon plots met een belletje van de PPT, die dan een intake kwamen doen. Vervolgens weeral een belletje van haar of wij nog vragen hadden over de PPT. Hierna mijn voicemail ingesproken over een verzwaringsdeken. En later wederom nogmaals.

Maar wie hebben dit dan overlegd? Wie heeft er wat besloten? Wat is er verder besloten. Beetje bij beetje gaan mijn nekharen van de des-communicatie overeind staan.

Ik wil namelijk ook wel graag weten wat er over mijn kind besloten wordt!

En wat slapen betreft wisselt het momenteel. De ene nacht is het tot wel half 8, de volgende is het gewoon 3 uur. Vanmorgen was Haley degene die (met haar badjas?!) naast mijn bed stond. De uitbarstingen blijven, we vangen ze goed op, maar afgelopen donderdag was er weer eentje. Arm ding denk ik dan, je kan het gewoon niet verwerken.