Mobiele telefoon

Sinds 2000 ben ik de trotse bezitter van een mobiele telefoon geworden. Een Mitshubishi Triump (helaas geen plaatjes van). Het was voor die tijd een pracht toestel, mooi vorm gegeven en ik kon er mee bellen en zelfs sms'en. Wat wilde je in die tijd nog meer? Ik kreeg een mooi nummer (nu 13 jaar later heb ik nog steeds hetzelfde nummer) en sloot een prepaid contract af bij Libertel (het huidige Vodafone).

Dit dateert allemaal nog uit de tijd dat je aan je telefoonnummer kon zien bij wie je een abonnement had afgesloten, bij Libertel was dit 06-27. Daar begint mijn nummer dus nog steeds mee.

Na een jaar verbruikte ik dan wel heel veel beltegoed in de maand. Ik had een compleet ander leven gekregen doordat ik nu MEAO deed en geen HAVO meer en had een compleet andere vriendengroep.

Een vriend van mij werkte bij Belcompany en heeft mij toen super geholpen. Ik sloot een abonnement af bij Orange. Kreeg regelmatig van hem een nieuw toestel en bezat tijdelijk zelfs het eerste kleurentoestel. Nieuw waren de spelletjes op je telefoon, uren heb ik Snake gespeeld en dan het liefst via infrarood tegen elkaar.

Meerdere malen heb ik mijn abonnement bij Orange verlengd tot ik met Menno samen kwam en me erin ging verdiepen. Ik kon beter naar Vodafone gaan, dit was op dat moment goedkoper. Met een prachtige nieuwe telefoon! Een voorloper van de huidige smartphones.

Waar mijn telefoons zijn vervangen omdat ik een metalen voorwerp in het beeldscherm heb laten vallen (niet erg bevorderlijk) en omdat het na twee jaar gewoon tijd was en ik graag gewoon wat nieuws wilde koos ik nu een Samsung Pixon. Voornamelijk omdat hierop een goede camera zat. Ik vond het wel makkelijk om foto's te maken met mijn telefoon, die ik vaak toch makkelijker bij de hand had.

Het besturingsprogramma was ook fijn, het was geen Windows Mobile maar iets van Samsung zelf (Android was nog nergens). Twee jaar heb ik met heel veel plezier gebruik gemaakt van die telefoon.

Keira was inmiddels bijna geboren en ik moest mijn contract verlengen. Omdat het me weinig kon schelen, immers, ik kreeg een kind, koos ik voor een sim-only contract en behield mijn trouwe Pixon.

Tot die zomer in 2011 en er ingebroken werd in ons vakantiehuisje. Weg was mijn favoriete telefoon. Maar ik hoefde niet te treuren, Menno's oude Samsung lag er nog. Deze heeft er voor gezorgd dat ik van augustus tot aan februari heb lopen vloeken en tieren op dat ding. Want degene die ooit Windows Mobile heeft uitgevonden die moet zich heel zielig in een hoekje gaan liggen schamen en kan dit beter niet wereldkundig maken, ik denk dat mensen hem/haar dan lynchen.

Maar ik had geluk, ik mocht een nieuwe telefoon uitzoeken. Na wat zoek- en denkwerk koos ik dan voor een hele hippe telefoon met internet er natuurlijk op. Ik wilde niet teveel bijbetalen en ook een leuk abonnement. Ik koos dan voor een Samsung Galaxy SII, op dat moment het nieuwste model. Mijn abonnement, sinds de sim-only bij T-mobile, paste ik daar op aan.

Een jaar lang ging het goed. Ik genoot van internet op mijn telefoon. Gebruikte leuke en nuttige apps, speelde spelletjes en vond alles gewoon makkelijk.

Tot een aantal maanden terug... Continu bleef mijn telefoon vastlopen. Om de haverklap kon ik de batterij eruit trekken en een harde reset aan mijn telefoon geven. De batterijduur was in mijn ogen acceptabel met een 10 tot 16 uur. Iedere nacht hing mijn telefoon dan ook trouw aan de lader.

Ik ging dus naar de telefoonboer, immers, ik werd er kriegel van. Daar ging mijn telefoon dan, opgestuurd naar Samsung. Ik voelde me onthand en was er goed humeurig om. Maar mijn broertje had nog een telefoon liggen, dus die gebruikte ik tijdelijk.

Met een week was de telefoon terug, niks aan de hand. Nieuwe software, nieuwe updates en ik kon gaan. Met de opmerking mijn telefoon regelmatig een nacht uit te laten staan.

Ok, dat was. Jammer alleen dat mijn batterij nu nog maar 6 tot 10 het volhield. Lag eraan wat ik deed. Foto's maken was uit den boze en spelletjes spelen ook niet meer.

Ik ging dan ook mijn beklag halen bij de telefoonboer. Het antwoord was "Dan moet je niet zoveel apps en internet gebruiken". Ik heb die jongen echt heel stom aangekeken en als antwoord gegeven "Is dit het Stenen Tijdperk? Hiervoor is een smartphone toch?" Nee, dat zag ik verkeerd. Het is om soms iets op te zoeken, maar niet om regelmatig op Facebook te kijken, het weer te bekijken, het nieuws op te zoeken en spelletjes? Nee, kan echt niet.

Hij heeft toen wat instellingen veranderd en het liep wat beter. Ik redde nu vaak de 12 uur wel.

Afgelopen weekend gaf ik dan op zaterdagavond mijn telefoon aan Menno, hij was bijna leeg en moest weer eten hebben. Menno legde mijn telefoon aan de oplader en ging later ook naar bed.

De volgende ochtend wilde ik dan het nieuws bekijken en was mijn telefoon op zwart gesprongen. Ik was verbaasd en mopperde nog dat Menno alles niet goed had aangesloten. Niks was minder waar, want plots startte dat ding op. Enkel kwam hij niet verder dan dat ik een Samsung Galaxy SII had, nu wist ik dat al, maar verder ging het niet. Batterij er dus uit en zo een keer of drie. Daarna hield het op en had ik gewoon geen telefoon meer.

Nu maandag is mijn telefoon dan opgestuurd naar Samsung vanuit de telefoonboer. Ik ben benieuwd... Maar vrees het ergste.

Tijd dat het februari is, dan mag ik een nieuwe zoeken!