15 maanden

Ons kleine meisje, 15 maanden. Wat is ze groot en wat is ze grappig.

Als trotse mama moet ik natuurlijk eerst vertellen wat ze allemaal wel niet kan. Lopen, rennen soms al. Zo grappig om te zien en zo groot dat ze gelijk lijkt. Ze heeft sinds kort dan ook schoentjes en stapt dagen rond. Ze gaat door haar hurkjes om iets op te pakken en gaat dan zitten. Ook danst ze nu echt en draait dan rondjes. Ze heeft door dat op veel speelgoed muziekjes zitten, ze weet dan precies welk knopje zet moet hebben, maar ook hoe vaak ze het in moet drukken om het gewenste liedje te horen.

Alles is interessant en moet gepakt worden, als ze nu iets pakt en dat mag niet en ik zeg dat tegen haar rent ze al gieberend weg van me. Ook "ik kom je pakken" is heel populair en zorgt voor een rennend meisje dat helemaal in een deuk ligt.

Eten is een leuke bezigheid volgens Keira, maar enkel wat wij eten, behalve als het koekjes betreft, dan zijn die van haar ook goed. Ze lust gelukkig ook bijna alles en geniet iedere avond van het eten.

De tuin vindt ze een super ontdekking. Lekker van de glijbaan of op de fiets. Maar ook met haar emmertjes (die ze dan vult met vormpjes) rondlopen en lachen is leuk.

De trap opklimmen gaat ook steeds beter, al vindt ze nog steeds dat ze moet lopen en niet klimmen. Eraf hebben we nog niet geprobeerd, maar kom, ze heeft pas twee weken een trap, dus niet overdrijven.

Mama een kusje geven gebeurt met open mond en alleen als ze er zin in heeft. Wil ze iets niet, dan schudt ze heftig nee. Met een oude mobiele telefoon loopt ze rond aan haar oor en brabbelt er dan vrolijk op los, ook probeert ze (net als mama) haar telefoon tussen schouder en hoofd te klemmen.

Tekenen heeft momenteel ook de interesse, dus ook maar eens verf gaan kopen. Boekje lezen blijft populair en verder alles wat herrie maakt.

De tafeldekken helpt ze soms ook al mee. Ze pakt dan van mij haar bord aan in de keuken en brengt het naar de tafel waar ze het of op tafel zet of aan Menno geeft. Maar vaak gaat ze ook gewoon op de grond zitten spelen met haar bord.

De poezen zijn haar favoriet. Heel de wereld mag verdwijnen als ze de poezen ziet. Ze begint dan helemaal te stralen en wil ze kroelen en aaien. "Zachtjes" snapt ze heel goed en een kusje voor de poezen kan er altijd af.

Op de bank klimmen lukt helaas voor haar nog niet geheel, maar eraf wel. Staan op de bank mag niet en dan maak je ruzie met mama, wat resulteert in even op de gang staan. Ook dat snapt ze goed, daarna even kroelen en dan is het goed.

Drammen zit er ook al in. Als ze iets niet mag, niet krijgt of gewoon niet lukt is het drammen en gillen. Een complete scène trappen is voor haar geen probleem. Wat dan vaak weer resulteert in straf (en een stiekem lachende mama).

Andere kindjes zijn ook reuze interessant en daar moet je ook gaan kijken. Volwassenen zijn eng en dan klim je als aapje bij mama. Want mama is veruit favoriet.

Praten... veel gebrabbel en sinds kort ook duidelijk 'mama'. (Helaas roept ze nu de hele dag mama en verwacht ze dat ik minimaal reageer, maar eigenlijk kom). Ook denken wij 'Bumba' 'tuttie' en 'poesje' te horen, maar het is vaak nog onduidelijk en als je haar vraagt het te herhalen gaat ze alleen maar lachen.

Al met al is het gewoon een kleine ondeugende lachebek!