Het consultatiebureau

Na de bevalling en de verloskundige zijn we nu overgedragen het consultatiebureau. Ofwel kunnen we regelmatig komen opdraven. Natuurlijk erg goed dat ze er zijn, maar ook horen we om ons heen vaak om veel met een "korreltje zout" te nemen.

Irene heeft alle papieren ingevuld na haar vertrek en bij het CB in de bus gedaan, zoals het hoort. Met het verzoek voor een snelle afspraak, dit omdat we nog steeds worstelen met de voeding van Keira. Gister kregen we dan telefoon dat ze vandaag bij ons langs zouden komen.

Maar eerst was het ook inloop spreekuur. Van 13.00 tot 14.00 kunnen we op het bureau hier in de buurt (we hebben er vier hier) komen om Keira te wegen (volgens mij ook meten, maar dit hebben we niet gedaan). Menno en ik hebben ons kleine meisje dan ook haar jasje weer aangetrokken en zijn gaan wandelen. Normaal is het geen lange wandeling, maar met mijn heupen is het nog niet al te grappig. Gelukkig is het achter de kinderwagen goed te doen. Ik voel me ook echt mama trouwens als ik zo met de kinderwagen loop!

Op het CB kwamen we ook de oude buurvrouw tegen, hun zoontje is een paar dagen ouder dan Keira. Het goede nieuws kwam na eerst een spuug en een volle luier. Onze kleine meid is dik over haar geboortegewicht heen! Ze woog vanmiddag dan toch echt 2930 gram! Dat betekent 60 gram boven haar geboortegewicht! We zijn helemaal blij!

Rond 15.00 zou dan de verpleegkundige hier zijn. Dat werd duidelijk iets later, maar goed. We kregen eerst haar boekje (helaas is het nog steeds moeilijk om een achternaam over te schrijven en staat er geen "van" in onze achternaam). Naast haar boekje (wat je altijd mee moet nemen) kregen we een hele stapel met informatiefolders. Ik reageerde verbaasd, maar als ik erover nadenk, dan is het logisch. Je bent zwanger en krijgt een bibliotheek aan folders, dus ja, nu je kind er is krijg je nog een paar bibliotheken erbij.

Voor haar elektronisch dossier werden ons een paar vragen gesteld, de heerlijke standaard dingen en mits wij geen vragen hadden, dan was ze klaar. Helaas voor haar dus niet!

Sinds haar geboorte slaapt Keira op haar zij, dit omdat ze in het begin misselijk dan was en nu nog steeds "stiekem" spuugt. Voor ons gevoel is het gewoon fijner als ze op haar zij ligt. Echter is het de bedoeling dat ze op haar rug ligt. Maar als ze op haar rug ligt heeft ze nu al een sterkte voorkeur voor links. Het begin van de voorkeurshouding! Dit is nu vermeld en wordt dan ook goed in de gaten gehouden.

Als laatste was er dan natuurlijk het voedingsdrama. Laat ik het zo stellen, we gaan nu bedenken wat nu verder... Want het is fijn dat ze nu ook borstvoeding krijgt, maar het is wel een rompslomp zoveel tijd kwijt te zijn met de voeding.