En toen was het pak kwijt

Al voor 18 april gingen wij een pak kopen. Met de bruiloft van zijn beste vriend in het vooruit zicht wilde Menno graag een pak.

Wij dus met 2en naar Suit Supply in een shoppingmall. Menno wilde graag een zwart pak. Gelukkig is hij daar vanaf gestapt en werd het een antraciet met wat ze visgraat noemen. Mooi twee stropdassen en hemden en iedereen was blij.

18 april besluiten we te trouwen. Een nieuw pak is niet nodig, de keren dat Menno een pak draagt zijn zo sporadisch. Zonde om twee pakken in de kast te hangen. Ik kan me daar goed in vinden, al gun ik hem natuurlijk een nieuw pak. Maar dat hoeft niet. Er zijn namelijk nog een nieuwe stropdas en hemd. De keuze wordt gemaakt om blauw te dragen met de bruiloft 12 juni.

12 juni is het dan ook zover. Menno in pak. Wat staat het prachtig! Het is enorm warm die dag, dus het pak raakt bezweet.

Om snel te zijn en problemen te voorkomen brengt Menno dan ook 13 juni zijn pak naar de stomerij. Gewoon de stomerij bij de Albert Heijn op Noord. Hij kijkt stap voor stap of alles goed is en gaat met het bonnetje naar huis.

6 dagen later staan wij voor onze wekelijkse boodschappen bij de AH. En als laatste dan het pak. Ben benieuwd, hoop dat ie schoon is... Dat denk ik (naïef) nog. "Maar meneer, weet u zeker dat u uw pak heeft ingeleverd, het is er namelijk niet". Zegt de caissière ons. Wij verbaasd, zij blijkbaar ook. Nogmaals zoeken. Collega wordt erbij gehaald en ook zij gaat zoeken. Nee, overduidelijk is het pak er niet bij. Dan maar naar de stomerij bellen...

Niet dat dat helpt... De stomerij heeft het pak nooit gehad beweren ze. Menno aan de telefoon met de stomerij om alles uit te leggen. Met spoed zegt de AH er aan te gaan werken.

Dinsdag 23 juni gaat in de ochtend de telefoon. "Meneer, uw pak is terecht". Mooi denkt Menno, die halen we van het weekend wel op. Hij vertelt het mij en wij zijn blij.

Vrijdag, voordat we boodschappen willen gaan doen, belt de AH wederom met dezelfde mededeling. Menno zegt nog dat ze al gebeld hiervoor hadden.

Wij blij naar de AH. Eerst de boodschappen gedaan en dan het pak ophalen. Althans, dat was de bedoeling...

Komen ze heel trots met twee pakken aan. Helaas waren beiden pakken blauw... Alsof ze het echt niet snappen... Geen pak dus. (Nu snappen we ook waarom er twee keer is gebeld, twee pakken, twee keer bellen).

Ik in de stress, maar over de zeik. Wij naar huis om een foto van het pak te halen (thnx Stefan!) en gelijk maar eens de rechtsbijstand bellen...

Menno heeft de foto ingeleverd en gezegd dat ze tot en met donderdag de tijd hebben om zijn pak te vinden. Anders moet er namelijk komend weekend een nieuw pak worden gekocht.

Tot op heden nog niks gehoord...

Spanning alom, vooral bij mij. Zie Menno al in z'n trainingsbroek op onze bruiloft staan